Onder 3.9 Parket bij de Hoge Raad 12 oktober 2018

De door het hof gekozen benadering vergroot de onzekerheid omtrent de rechtsgeldigheid van een ontslag op staande voet. Onduidelijk is dan welke mate van zekerheid de werkgever bij het ontslag moet hebben om het ontslag rechtsgeldig te laten zijn. Daarnaast wijst Mondriaan er m.i. terecht op dat het oordeel van het hof in dit geval tot het ongerijmde resultaat kan leiden dat het ontslag niet geldig is bevonden, maar de te benoemen deskundige rapporteert dat [verweerster] wel degelijk in de periode van 10 januari 2017 - 14 maart 2017 in staat was om – althans op hoofdlijnen – om de vraag van Mondriaan naar de besteding van de verdwenen bedragen te beantwoorden (rov. 2.25). Daarmee zou dan het bestaan van een dringende reden alsnog zijn gegeven maar het hof al definitief heeft beslist dat de aangevoerde reden voor ontslag niet is aan te merken als een dringende reden. Om die reden stelt Mondriaan terecht dat, àls een deskundigenonderzoek moet worden gelast, het voor de hand had gelegen dat ook te gelasten ter beoordeling van de vraag of de opgegeven dringende reden op 14 maart 2017 aanwezig was, en dus niet slechts voor de beslissing omtrent (het toekennen van) een billijke vergoeding en/of (het afzien van) een transitievergoeding.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d672fbab94c899d8eb57694e56c88b64ee56fa1cfedcd59b4049b4565c164a78 | shasum -a 256