Onder 2.41 Parket bij de Hoge Raad 26 oktober 2018

In subonderdeel 3.1 wordt vooropgesteld dat [verweerster] in paragraaf 4.1 van de memorie van grieven inderdaad de stelling heeft betrokken dat [eiser] een terzake kundig financieel adviseur heeft ingeschakeld, te weten [betrokkene 1] . [eiser] zou deze stelling echter in paragraaf 9 van de memorie van antwoord gemotiveerd hebben betwist. Daartoe is gewezen op de stelling dat [betrokkene 1] als controller werkzaam is bij het bedrijf van [eiser] en dat hij zeker niet deskundig is op het gebied van alimentatie en inkomstenbelasting. Verder is verwezen naar de stelling dat [betrokkene 1] welbewust noch aan [eiser] noch aan [verweerster] adviezen heeft uitgebracht en dat zijn taak beperkt is geweest tot het aanwezig zijn bij enkele gesprekken die partijen samen hebben gehad en het schriftelijk vastleggen van de afspraken. Deze stellingen zouden niet anders zijn te verstaan dan dat [betrokkene 1] functioneerde als tussenpersoon/bemiddelaar en dat [eiser] bij de totstandkoming van de overeenkomst niet werd bijgestaan door een adviseur. Gezien deze stellingen en art. 149 Rv zou het hof niet als vaststaand feit hebben mogen aannemen dat [eiser] , laat staan als enige, bijgestaan zou zijn door een aan één van zijn bedrijven verbonden adviseur. Dit zou temeer gelden omdat [verweerster] tijdens de comparitie in hoger beroep eveneens de stelling heeft betrokken dat [betrokkene 1] als intermediair heeft opgetreden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eea2db382e0725f34d5518773d35e2bda6082a9191143db6b1ac2a80e386a963 | shasum -a 256