Onder 6.2. Parket bij de Hoge Raad 6 november 2018

Deze overweging heeft betrekking op de in verzekering gestelde verdachte die terechtstaat voor het feit waarvoor hij in verzekering is gesteld. Het gaat dus niet om een verdachte die zich in bewaring bevindt en terechtstaat voor het feit waarvoor de bewaring is bevolen. Het gaat evenmin om de verdachte die (mede) terechtstaat voor een ander feit dan waarvoor de voorlopige hechtenis is bevolen. Dat maakt dat men voorzichtig moet zijn met het trekken van conclusies uit de overwegingen van de Hoge Raad. Het is namelijk de vraag of de Hoge Raad bedoeld heeft stelling te nemen ten aanzien van rechtsvragen die niet aan hem waren voorgelegd. Ik merk daarbij op dat zijn argumentatie niet is toegesneden op de bijzondere situatie waarin de verdachte mede terechtstaat voor een ander feit dan waarvoor hij zich al voorlopige hechtenis bevindt. Dat betekent dat, zo al moet worden aangenomen dat de Hoge Raad deze situatie in zijn overwegingen heeft ‘meegenomen’, zijn oordeel in zoverre op een wankele grond berust. Dat levert een goede reden op voor een heroverweging. Ik meen dus dat het arrest geen afdoende antwoord geeft op de vraag of de rechtbank ter terechtzitting de gevangenneming kan bevelen ter zake van gevoegd behandelde feiten waarop de eerder bevolen voorlopige hechtenis van de verdachte niet is gebaseerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/331a46e610db7feb53e8215ec55d35be06c7c701542250b8f3d291e55b39f4db | shasum -a 256