Onder 7.2. Parket bij de Hoge Raad 6 november 2018

Ik onderzoek eerst of de zittingsrechter in de hier bedoelde situatie een bevel tot gevangenhouding kan geven. Is het systeem van de wet zo, dat – zoals misschien in het arrest van de Hoge Raad gelezen kan worden – de mogelijkheden van bewaring en de gevangenhouding vóór de terechtzitting benut moeten worden en dat na de aanvang van de terechtzitting alleen de mogelijkheid van gevangenneming bestaat? Voor een bevestigend antwoord is in de tekst van de wet geen steun te vinden. Art. 65 lid 1 Sv bepaalt dat de rechtbank op vordering van de officier van justitie de gevangenhouding kan bevelen van de verdachte die zich in bewaring bevindt. De wet schrijft niet voor dat de vordering van de officier van justitie vóór de terechtzitting moet worden gedaan, zodat een vordering op de terechtzitting ook mogelijk lijkt. Een dergelijke vordering moet, zo bepaalt de tweede volzin van art. 21 lid 1 Sv, op de terechtzitting behandeld worden. Gewezen kan ook worden op de tekst van art. 66 Sv. In het eerste lid wordt gesproken van “het bevel tot gevangenneming of gevangenhouding”. Het tweede lid geeft vervolgens een regel voor het geval “het bevel” op de terechtzitting is gegeven. De wetgever lijkt er aldus vanuit te gaan dat ook het bevel gevangenhouding op de terechtzitting kan worden gegeven. Dit vindt bevestiging in de wetsgeschiedenis.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/331a46e610db7feb53e8215ec55d35be06c7c701542250b8f3d291e55b39f4db | shasum -a 256