Onder 7.6. Parket bij de Hoge Raad 6 november 2018

De conclusie kan dus moeilijk een andere zijn dan dat de zittingsrechter, de politierechter daaronder begrepen, de gevangenhouding van de verdachte kan bevelen als deze zich in bewaring bevindt. De vraag is of daaruit volgt dat de zittingsrechter in deze situatie niet de gevangenneming mag bevelen. Art. 65 lid 1 Sv hoeft niet zo gelezen te worden dat in gevallen waarin de verdachte zich in bewaring bevindt, alleen de gevangenhouding kan worden bevolen, terwijl art. 65 lid 2 Sv niet als voorwaarde stelt dat de verdachte zich niet in bewaring bevindt. Het maakt wat de rechtsgevolgen betreft ook geen verschil of de zittingsrechter de gevangenhouding of de gevangenneming beveelt. Voor beide bevelen geldt dat zij na de einduitspraak zestig dagen van kracht blijven. Voor beide bevelen geldt dat zij te allen tijde kunnen worden opgeheven (art. 69 lid 1 Sv) en dat de regeling van de verplichte opheffing in art. 72 Sv tussen beide bevelen geen verschil maakt. Ik merk ook op dat voor beide bevelen geldt dat zij in de plaats komen van de bewaring waarin de verdachte zich bevond toen het bevel werd gegeven. Dat is een belangrijk verschil met de situatie waarin de gevangenneming wordt bevolen van een verdachte die zich in gevangenhouding bevindt. In die situatie gaan twee bevelen tot voorlopige hechtenis naast elkaar lopen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/331a46e610db7feb53e8215ec55d35be06c7c701542250b8f3d291e55b39f4db | shasum -a 256