Onder 8.12. Parket bij de Hoge Raad 6 november 2018

Helemaal helder is deze passage niet. Ik houd het erop dat de minister van Justitie meende dat een aanvulling van het bevel gevangenhouding na de betekening van de dagvaarding geen zin heeft omdat het dan te laat is om nog een gevoegde behandeling te realiseren. De aanvulling zou dan tot gevolg hebben dat niet alle feiten waarop het bevel is komen te rusten, gevoegd aan het oordeel van de rechtbank worden onderworpen. Het verbod om het bevel na de betekening van de dagvaarding nog aan te vullen, moet zo gezien voorkomen dat de feiten waarvoor de voorlopige hechtenis is bevolen afzonderlijk worden berecht. Dat inderdaad is een legitiem doel. Het absolute verbod dat art. 67b lid 3 Sv bevat, schiet zijn doel echter voorbij. Uit de aanvullende opmerking die de minister maakt, blijkt dat hij er rekening mee hield dat de officier van justitie een cumulatieve tenlastelegging opstelt waarin ook andere feiten worden opgenomen dan waarvoor de voorlopige hechtenis is bevolen. Waarom het bevel gevangenhouding niet met die cumulatief ten laste gelegde feiten zou mogen worden aangevuld, valt niet goed in te zien. Gegeven is immers dat die feiten gevoegd worden aangebracht met de feiten waarvoor de voorlopige hechtenis is bevolen. Er hoeft dus niet voorkomen te worden dat zij afzonderlijk worden berecht. Hetzelfde geldt voor feiten die niet cumulatief worden ten laste gelegd, maar bij afzonderlijke dagvaarding op dezelfde terechtzitting worden aangebracht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/331a46e610db7feb53e8215ec55d35be06c7c701542250b8f3d291e55b39f4db | shasum -a 256