Onder 9.2. Parket bij de Hoge Raad 6 november 2018

Deze vordering spitst zich toe op de situatie waarin een strafbaar feit waarvoor de voorlopige hechtenis is bevolen, gevoegd wordt behandeld met een ander feit, waarvoor geen bevel tot voorlopige hechtenis is gegeven. De vraag is of de zittingsrechter dan ten aanzien van dat andere feit de gevangenneming kan bevelen. Erkend kan worden dat een bevel gevangenneming in deze situatie geen fraai figuur oplevert. Met dat bevel wordt namelijk in feite een uitbreiding van de voorlopige hechtenis gerealiseerd in een geval waarin de daarvoor door de wetgever geschapen weg van art. 67b Sv niet begaanbaar is. Niet gezegd evenwel kan worden dat de regeling van art. 67b Sv door het bevel wordt ontdoken. De wetgever heeft destijds geen eind willen maken aan de bestaande mogelijkheden om parallelle bevelen tot voorlopige hechtenis te geven, maar daarvoor een alternatief willen bieden in gevallen waarin een gevoegde behandeling wenselijk is. Hij heeft daarbij aan dat alternatief beperkingen gesteld die niet principieel van aard zijn. De keuze om de aanvulling van het bevel gevangenhouding te koppelen aan het moment waarop de raadkamer van de rechtbank toch al over (de verlenging van) dat bevel moet oordelen, was destijds – toen de gevangenhouding nog maandelijks verlengd moest worden – praktisch en leverde in de meeste gevallen ook geen werkelijke beperkingen op. Dat werd anders toen de wetgever het mogelijk maakte om de gevangenhouding meteen voor de maximale termijn van negentig dagen te bevelen. In de gevallen waarin van die mogelijkheid gebruik wordt gemaakt, is aanvulling van het bevel niet mogelijk om de eenvoudige reden dat van verlenging van de gevangenhouding vóór de terechtzitting geen sprake meer kan zijn. Doordat na de aanvang van de terechtzitting verlengingen van de gevangenhouding niet mogelijk en ook niet nodig zijn (art. 66 lid 2 Sv), is een aanvulling van het bevel op de terechtzitting evenmin mogelijk. De toegevoegde waarde van de tweede beperking die art. 67b Sv kent (geen aanvulling nadat de dagvaarding is betekend), is dan ook beperkt. Die beperking schiet haar doel voorbij voor zover zij ook de aanvulling van het bevel met feiten die gevoegd zullen worden behandeld met de feiten waarop het bevel is gebaseerd, onmogelijk maakt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/331a46e610db7feb53e8215ec55d35be06c7c701542250b8f3d291e55b39f4db | shasum -a 256