Onder 9.5. Parket bij de Hoge Raad 6 november 2018

Wat betekent dit alles voor de beschikking waartegen deze vordering zich richt? Het hof Arnhem-Leeuwaarden overwoog dat de gevangenneming gelet op de systematiek van art. 65 Sv alleen kan worden gegeven als de verdachte zich niet in voorlopige hechtenis bevindt. Het is de vraag hoe deze overweging moet worden begrepen. Is het hof de opvatting toegedaan dat gevangenneming nimmer mogelijk is als de verdachte voorlopig is gehecht, dus ook niet in het in punt 9.1 genoemde geval van een apart en geheel gescheiden parallel traject van voorlopige hechtenis? Of beperkt het oordeel van het hof zich tot het geval dat het hof had te beoordelen, zodat het enkel de opvatting is toegedaan dat een bevel gevangenneming niet mag worden gegeven ten aanzien van strafbare feiten die gevoegd worden behandeld met feiten waarvoor de verdachte zich in voorlopige hechtenis bevindt? Veel maakt dat niet uit. Beide opvattingen zijn naar mijn mening in strijd met het recht, zodat de beschikking van het hof hoe dan ook in het belang der wet moet worden vernietigd. Deze vordering is er daarbij op gericht dat de Hoge Raad zich over beide opvattingen uitspreekt en daarbij ook het in punt 7 besproken geval betrekt. Met het oog daarop leg ik aan deze vordering een tegengesteld standpunt ten grondslag dan het standpunt waartoe ik uiteindelijk in punt 7 kwam. Dit tegengestelde standpunt houdt in dat, voor zover het hof de opvatting is toegedaan dat een bevel gevangenneming nimmer kan worden gegeven als de verdachte zich al in voorlopige hechtenis bevindt, die opvatting ook daarom onjuist is omdat de zittingsrechter een bevel gevangenneming ook kan geven als de verdachte zich voor hetzelfde feit in bewaring bevindt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/331a46e610db7feb53e8215ec55d35be06c7c701542250b8f3d291e55b39f4db | shasum -a 256