Onder 4.5 Parket bij de Hoge Raad 9 november 2018

Het onderdeel klaagt dat het hof in rov. 11 en 12 blijkt heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door uit te gaan van een te beperkte uitleg van doel en strekking van het inzagerecht van art. 35 Wbp, tegen de achtergrond van Richtlijn 95/46, art. 10 Gw, art. 8 EVRM en art. 7 en 8 Handvest. Volgens het onderdeel komt de betrokkene op grond daarvan een ruim recht op inzage toe, opdat hij in staat is om te controleren of zijn persoonsgegevens juist zijn én of deze gegevens rechtmatig worden verwerkt (zie cassatieverzoekschrift onder 2.5-2.8 ). Slechts indien sprake is van “een gewichtige reden” , bijvoorbeeld omdat de belangen van derden dat vergen zoals bedoeld in art. 43, aanhef en onder e, Wbp, kan verstrekking van bepaalde gegevens c.q. het geven van inzage in specifieke passages achterwege blijven (zie 2.10 ). Daarbij is het aan de verantwoordelijke, in dit geval [verweerster] , om te stellen en bij betwisting aannemelijk te maken dat en in hoeverre zich een ‘gewichtige reden’ voordoet (zie 2.13-2.15 ). Het hof is uitgegaan van een verkeerde rechtsopvatting omtrent de materiële reikwijdte van het inzagerecht ten aanzien van – in dit geval – het forensisch rapport, door [verzoeker] slechts aanspraak toe te kennen op een afgeschermde versie daarvan, waarbij aan de verantwoordelijke zelf wordt overgelaten om een en ander te redigeren (zie 2.22-2.26 ). Naast deze rechtsklachten komt het middel op tegen het ontbreken van een deugdelijke motivering waarom een ‘voor-geredigeerd’ c.q. ‘afgeschermd’ exemplaar van het forensisch rapport volstaat om recht te doen aan de doelstellingen van het inzagerecht (zie 2.26 ).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4254a67f15b82ca5c7b54949a41fe405d381e6ef345fa77bf70e258d1c3da4c1 | shasum -a 256