Onder 3.4. Parket bij de Hoge Raad 30 november 2018

De terughoudendheid van rechters om rechtstreeks bij de Deken een klacht tegen een advocaat in te dienen houdt verband met de neutrale positie, die de rechter die de onderliggende zaak behandelt moet innemen . Wanneer een rechter rechtstreeks een advocaat aanspreekt op zijn of haar disfunctioneren, bestaat een kans dat een procespartij dit aanmerkt als een blijk van onvoldoende onpartijdigheid . Hier dringt zich de vergelijking op met een terughoudende opstelling van rechters ten aanzien van het doen van aangifte van een vermoedelijk begaan strafbaar feit (buiten het geval van meineed ) waarvan zij uit de gedingstukken of ter zitting kennis hebben gekregen . Een rechter zal daarom voorkeur hebben voor een melding aan het gerechtsbestuur. Wel is de behandelende rechter verantwoordelijk voor het behoorlijk verloop van de procedure. In de jurisprudentie van het EHRM wordt de rechter in dit verband wel aangeduid als “ the ultimate guardian of the fairness of the proceedings ” . De rechter beschikt daartoe over bevoegdheden van procedurele aard . Zo kan de kantonrechter of de bestuursrechter bijstand of vertegenwoordiging door een persoon tegen wie ernstige bezwaren bestaan weigeren tenzij deze advocaat is (art. 81 Rv respectievelijk art. 8:25 Awb ). De rechter kan niet een advocaat uitsluiten als procesvertegenwoordiger.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/990d2b33060bf79856110599e8db7ab7f7aede3830e0758f8f1171d6386620fe | shasum -a 256