Onder 5.5 Parket bij de Hoge Raad 6 december 2018

8. Ook afgezien van de relevantie van de aan het crediteurschap verbonden risico’s, is er nog veel onduidelijk over de identificatie van de feitelijke financier. Ik vrees dat ook de behandeling van de motiveringsklacht in r.o. 2.4.7.2 ons hier weinig over leert. Die klacht was gericht tegen het oordeel van het Hof dat sprake was van parallellie tussen de interne en externe lening. Dat oordeel was gebaseerd op hetgeen belanghebbende had aangevoerd (in het bijzonder door een schriftelijke verklaring van een ‘trader’ die inhield dat de interne leningen konden worden teruggevoerd op externe schulden), en het ontbreken van een gemotiveerde weerspreking van de inhoud van die verklaring door de Inspecteur. Nu was kennelijk de inhoud van die verklaring niet weersproken, maar was wel op andere gronden weersproken dat sprake was van parallellie, reden voor de A-G om, in samenhang met afwezigheid van aanwijzingen voor parallellie, te concluderen dat de motiveringsklacht moest slagen. De Hoge Raad is coulant over de door het Hof gekozen motivering, maar daar kan niet veel uit worden afgeleid; het is eerder een indicatie dat toetsing aan de door de Hoge Raad in r.o. 2.4.5.3 genoemde criteria in verregaande mate aan de feitenrechter wordt gelaten.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bdcae8a0a927e21d749b7af180e808817203573b12dc85b6a8007f832e4f6543 | shasum -a 256