Onder 22.10. Parket bij de Hoge Raad 18 december 2018

Allereerst wordt erop gewezen dat [getuige 2] heeft verklaard dat “Willem”, daarmee kennelijk doelend op [betrokkene 23] , de opdracht heeft gegeven tot de moord op [betrokkene 14] . [getuige 1] heeft daarentegen verklaard dat [medeverdachte 5] de opdrachtgever was. De vraag is of deze verklaringen onderling tegenstrijdig zijn. Daarbij kan allereerst gewezen worden op hetgeen bekend is geworden als de “ [betrokkene 23] -weglatingen”. [getuige 1] had bij de CIE-officier van justitie bedongen dat delen van zijn afgelegde kluisverklaringen die zien op [betrokkene 23] buiten de processen-verbaal werden gehouden. Tegen die achtergrond bevreemdt het niet dat de tot het bewijs gebezigde verklaringen van [getuige 1] uit 2007 niet direct zien op de betrokkenheid van [betrokkene 23] . Terzijde merk ik op dat deze [betrokkene 23] -weglatingen niet in de schriftuur zijn betrokken, maar dat berust kennelijk op een bewuste keuze van de raadslieden. Wat daar ook van zij, het hof heeft – in cassatie niet bestreden – vastgesteld dat [betrokkene 23] en [medeverdachte 5] een conflict hadden met [betrokkene 14] . Daarnaast is het hof ervan uitgegaan dat [medeverdachte 5] en [betrokkene 23] de moorden op [betrokkene 14] en [betrokkene 10] hebben uitgelokt. Steun daarvoor vindt het hof in de verklaringen van “Q5”. Deze getuige brengt de moord op [betrokkene 14] in verband met [medeverdachte 5] en [betrokkene 23] . Daarnaast heeft [getuige 1] verklaard dat hij [betrokkene 23] tegen [verdachte] heeft horen zeggen: “ [...] eerst”, daarmee kennelijk doelend op de wijk in Amsterdam waar [betrokkene 14] toentertijd woonde. Het hof heeft hieruit niet onbegrijpelijk afgeleid dat [betrokkene 23] bemoeienis had met de moord op [betrokkene 14] . Gelet op deze omstandigheden is van de veronderstelde tegenstrijdigheid met betrekking tot de opdrachtgever geen sprake.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f670b3d421e2fc409e2c17dccc4a2b9af501bc5b28bbfe8021b08c11a564e9e7 | shasum -a 256