Citaat | Parket bij de Hoge Raad 20 december 2018

Onder 6.3 Parket bij de Hoge Raad 20 december 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 20 december 2018, ECLI:NL:PHR:2018:1420.

Die vrijheid geldt ook voor de keuzes die gemaakt kunnen worden in de wijze waarop de kosten worden teruggewonnen. De gemeente mocht de eigenaar van de woningen als vervuiler in de zin van de KRW aanwijzen. De Europese jurisprudentie heeft inmiddels concrete handvatten gegeven daar waar het gaat om het ‘vervuiler betaalt’ beginsel. Nu de Kaderrichtlijn geen definitie van vervuiler geeft, is het aan de lidstaten om, gegeven de hun toebedeelde discretionaire ruimte, in beginsel te bepalen wie de vervuiler is. Hierbij is van belang dat er een vermoeden van causaal verband dient te bestaan tussen geconstateerde verontreiniging en de activiteiten die tot maatregelen tot herstel van de milieuschade nopen. Men mag tot op zekere hoogte uitgaan van aannames, mits deze plausibel zijn (ERG and others; C-378/08, ECLI:EU:C:2010:126). Lidstaten mogen de bijdragen die categorieën van vervuilers moeten voldoen diffentiëren naar categorie (zie arrest Futura Immobiliaire; C-254/08, ECLI:EU:C:2009:479). In casu geeft belanghebbende haar woningen in gebruik aan huurders, die vervolgens op het riool lozen. Daarmee stelt belanghebbende, in haar hoedanigheid van eigenaar, gebruikers in staat om te lozen en is een heffing bij belanghebbende als eigenaar van de panden voldoende beargumenteerd.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/67ee63bf2fce9c2ce3e63709a197741d21d5178ed419cd828e8dceead9d25169. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 67ee63bf2fce9c2ce3e63709a197741d21d5178ed419cd828e8dceead9d25169, en de alinea staat in dat document op bytes 122548 tot 123856.