Citaat | Parket bij de Hoge Raad 9 februari 2018

Onder 2.3. Parket bij de Hoge Raad 9 februari 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 9 februari 2018, ECLI:NL:PHR:2018:146.

Vanouds ziet het begrip ‘kwijting’ op een verklaring van de schuldeiser dat de schuld is voldaan. Bij die verklaring heeft de schuldenaar belang, omdat in het geval hij tot nakoming wordt aangesproken, hij op grond van de hoofdregel van art. 150 Rv van het bevrijdende rechtsfeit van de betaling de bewijslast draagt. Uiteraard is bedoeld belang in geval van contante betaling bijzonder groot. In geval van girale betaling is dat belang echter niet geheel afwezig. Niet alleen is de schuldenaar zonder kwijting afhankelijk van de overtuigingskracht van (elektronische of papieren) bankafschriften en de achterliggende administratieve organisatie van de bij een betaling betrokken banken, ook kan – als de schuldeiser meerdere vorderingen op de schuldenaar heeft – over de toerekening van betalingen discussie ontstaan. Een verleende kwijting is een bewijsmiddel dat zowel doet vaststaan dat en hoeveel betaald is, als op welke schuld(en) de betaling betrekking heeft.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/efd375478f8dbf4053fd93768c975a4c4443297c05df4b7fff365e8280559062. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt efd375478f8dbf4053fd93768c975a4c4443297c05df4b7fff365e8280559062, en de alinea staat in dat document op bytes 16037 tot 17090.