Onder 2.11. Parket bij de Hoge Raad 9 februari 2018

Uitleg volgens de Haviltexmaatstaf is maatwerk en veel meer valt er in algemene zin niet te zeggen. Eén opmerking nog. Een gebruikelijke tekstvariant is dat de schuldeiser aan de schuldenaar niet eenvoudig kwijting verleent, maar dat partijen ‘over en weer elkaar finale kwijting verlenen’. Hoewel die woorden erop kúnnen wijzen dat partijen meer bedoeld hebben dan de optelsom van een eenvoudige kwijting en de eenvoudige verklaring van partijen dat zij menen dat de vordering volledig is voldaan, is dat geen vanzelfsprekendheid. Indien partijen ten tijde van de betaling de relevante feiten menen te overzien, wordt met een dergelijke ‘finale kwijting’ gemakkelijk ingestemd. Daarom zijn mijns inziens nadere aanwijzingen nodig voor bijvoorbeeld een bedoeling tot (gedeeltelijke) kwijtschelding of tot het aangaan van een vaststellingsovereenkomst. Ik meen dat deze door mij bepleite terughoudendheid in overeenstemming is met het arrest van uw Raad in de zaak Prorail/X en Y. In die zaak was de koopprijs bij vergissing niet betaald, hoewel partijen bij de levering ervan uitgingen dat dit wel had plaatsgevonden. Partijen hadden aan elkaar echter over en weer finale kwijting verleend en het hof had overwogen dat de verkoper daarop niet kon terugkomen. Ik citeer uit het arrest:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/efd375478f8dbf4053fd93768c975a4c4443297c05df4b7fff365e8280559062 | shasum -a 256