Citaat | Parket bij de Hoge Raad 21 december 2018

Onder 2.15 Parket bij de Hoge Raad 21 december 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 21 december 2018, ECLI:NL:PHR:2018:1460.

Het hof is vervolgens tot de slotsom gekomen dat geen van de gemaakte verwijten grond kan zijn voor toewijzing van de vordering van schadevergoeding en dat nu niet is vast komen te staan dat [verweerster] is tekortgeschoten in haar zorgplicht jegens [eisers] , er evenmin grond is voor toewijzing van de vorderingen met betrekking tot ontbinding van de overeenkomst van opdracht en de buitengerechtelijke incassokosten, zodat ook de overige grieven falen. In het bijzonder, zo heeft het hof overwogen, faalt grief 11 (veroordeling tot de proceskosten) en de daarop gebaseerde vermeerdering van eis. Het hof heeft geen aanleiding gezien voor een bewijsfase nu niet is gebleken van door [eisers] gestelde, maar door [verweerster] betwiste feiten, die, zo zij alsnog bewezen worden, tot een ander oordeel zouden kunnen leiden (rov. 3.17.).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/f2fe2efd1c97a5cbb622d014aab948f54796573673c09d8735ea5b99c88bf8ef. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt f2fe2efd1c97a5cbb622d014aab948f54796573673c09d8735ea5b99c88bf8ef, en de alinea staat in dat document op bytes 38694 tot 39543.