Citaat | Parket bij de Hoge Raad 16 november 2018

Onder 3.10 Parket bij de Hoge Raad 16 november 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 16 november 2018, ECLI:NL:PHR:2018:1471.

De constructie van art. 7:954 BW komt erop neer dat de nakoming van de verbintenis tussen de verzekeraar en de verzekerde door de benadeelde gevorderd kan worden en wel in de vorm van rechtstreekse betaling door de verzekeraar aan de benadeelde. Art. 7:954 BW maakt de benadeelde met andere woorden (exclusief) bevoegd om in de plaats van de verzekerde betaling te ontvangen. Bij toepassing van art. 7:954 BW is geen sprake van een zelfstandige verbintenis tot betaling tussen de verzekeraar en de benadeelde. Onder de in art. 7:954 BW genoemde voorwaarden is de benadeelde bij uitsluiting gerechtigd om nakoming van de verbintenis tussen de verzekerde en verzekeraar te vorderen. De bevoegdheid om betaling te vorderen en om zo nodig in rechte betaling ook af te dwingen (de toelichting spreekt hier van het vorderingsrecht of ius agendi ) komt dus niet toe aan de verzekerde, maar aan de benadeelde. Logischerwijs kan de verzekeraar dan ook alleen nog bevrijdend betalen aan de benadeelde. De benadeelde heeft dus een keuze: hij kan de verzekerde aanspreken, maar daarvan ook afzien en de verzekeraar tot betaling aanspreken. Uiteraard staat het hem ook vrij om beide aan te spreken, met dien verstande dat betaling door de één de ander ook bevrijdt.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/52bc47d39873bc854d3c1f814184da4e536b6c491a408bfdfea632ba5004accb. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 52bc47d39873bc854d3c1f814184da4e536b6c491a408bfdfea632ba5004accb, en de alinea staat in dat document op bytes 44714 tot 46271.