Citaat | Parket bij de Hoge Raad 23 november 2018

Onder 2.9 Parket bij de Hoge Raad 23 november 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 23 november 2018, ECLI:NL:PHR:2018:1521.

Subonderdeel 3.2.1 klaagt dat het hof heeft miskend dat de rechter is gebonden aan hetgeen partijen hebben gevorderd en/of dat de rechtsregel dat, indien de rechter van oordeel is dat weliswaar een gevorderde voorziening als te vergaand niet kan worden toegewezen, maar een minder verstrekkende voorziening wel op zijn plaats zal zijn, hij laatstbedoelde voorziening zal moeten toewijzen, alleen geldt indien de rechter aannemelijk oordeelt dat in hetgeen is gevorderd ook een vordering tot het treffen van die minder verstrekkende voorziening ligt besloten. Daarvoor is niet alleen vereist dat duidelijk moet zijn dat de eisende partij dit mindere ook heeft gewild, maar ook dat voor de wederpartij voldoende duidelijk was of redelijkerwijs kon zijn waartegen zij zich had te verweren. Dit klemt te meer nu in onderhavige zaak allerminst duidelijk is welke minder verstrekkende voorziening wel passend zou zijn in plaats van het gevorderde maar als te verstrekkend beoordeelde stakingsbevel. In hoger beroep gelden hierbij ook de tweeconclusieregel en de eisen van de goede procesorde.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/7cedd05cef458bd8d965b4d171fdb8e20c48e307383f0f6aeddf04a7605dabfe. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 7cedd05cef458bd8d965b4d171fdb8e20c48e307383f0f6aeddf04a7605dabfe, en de alinea staat in dat document op bytes 167240 tot 168385.