Citaat | Parket bij de Hoge Raad 23 november 2018

Onder 2.37 Parket bij de Hoge Raad 23 november 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 23 november 2018, ECLI:NL:PHR:2018:1521.

We hebben al gezien bij de principale subonderdelen 1.3 en 1.4 dat volgens art. 6:196c lid 4 BW een online dienstverlener die op verzoek informatie afkomstig van een derde opslaat onder meer aansprakelijkheid ontloopt, als deze bij wetenschap of redelijkerwijs behoren te weten van onrechtmatige content die prompt verwijdert of de toegang daartoe onmogelijk maakt (vgl. art. 14 e-Commercerichtlijn). Volgens lid 5 van art. 6:196c BW hoeft die exoneratie niet in de weg staat aan het verkrijgen van een rechterlijk verbod of bevel (vgl. art. 14 lid 3 e-Commercerichtlijn: “Dit artikel doet geen afbreuk aan de mogelijkheid voor een rechtbank (…) om in overeenstemming met het rechtsstelsel van de lidstaat te eisen dat de dienstverlener een inbreuk beëindigt of voorkomt. (…)” [cursivering A-G]). Hieruit volgt al dat hoewel de wet op straffe van aansprakelijkheid vereist dat er een (effectieve) NTD-procedure bestaat, dit niet afdoet aan de mogelijkheid om – indien er geen (effectieve) NTD-procedure is (wat wettelijk dus mogelijk is, maar leidt tot het niet kunnen profiteren van de aansprakelijkheidsexoneratie) – een rechterlijk bevel op te leggen tot het invoeren van een (effectieve) NTD-procedure .

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/7cedd05cef458bd8d965b4d171fdb8e20c48e307383f0f6aeddf04a7605dabfe. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 7cedd05cef458bd8d965b4d171fdb8e20c48e307383f0f6aeddf04a7605dabfe, en de alinea staat in dat document op bytes 201943 tot 203275.