Citaat | Parket bij de Hoge Raad 23 november 2018

Onder 2.71 Parket bij de Hoge Raad 23 november 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 23 november 2018, ECLI:NL:PHR:2018:1521.

Het beginsel van subsidiariteit houdt in dit verband in dat, wanneer er een keuze tussen meerdere geschikte maatregelen mogelijk is, die maatregel moet worden gekozen die de minste belasting met zich brengt . Het onderdeel neemt kennelijk tot uitgangspunt dat dit beginsel meebrengt dat er slechts één maatregel tegelijkertijd kan worden opgelegd en dat pas als is gebleken dat die betreffende maatregel niet afdoende functioneert, een andere (aanvullende) maatregel kan worden opgelegd. Dit volgt in zijn algemeenheid echter niet uit het beginsel van subsidiariteit, zoals reeds blijkt uit het feit dat het HvJEU over “maatregel en” spreekt (zie hiervoor in 2.56). Het oordeel van het hof in onderhavige zaak is verder niet dat er meerdere geschikte maatregelen mogelijk zijn (die het zelfde resultaat hebben), maar dat er naast de NTD-procedure nog aanvullende maatregelen mogelijk zijn. In dat verband herhaal ik dat het hof wel degelijk heeft beoordeeld of de “in elk geval passende maatregel” afdoende is en heeft geoordeeld dat er maatregelen te bedenken zijn die – naast de NTD-procedure – op effectieve wijze tot vermindering van de aanwezigheid van inbreukmakend materiaal leiden (rov. 3.7.8 TA1) en dat niet bestreden is de stelling van Brein dat alleen een NTD-procedure niet voldoende is voor het tijdig onderscheppen van nieuwe films en televisieseries (rov. 2.3.3 TA2). De klacht faalt.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/7cedd05cef458bd8d965b4d171fdb8e20c48e307383f0f6aeddf04a7605dabfe. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 7cedd05cef458bd8d965b4d171fdb8e20c48e307383f0f6aeddf04a7605dabfe, en de alinea staat in dat document op bytes 234627 tot 236152.