Onder 2.26 Parket bij de Hoge Raad 16 februari 2018

Met betrekking tot de prejudiciële vraag 5 zie ik, om dezelfde reden als hiervoor genoemd, geen mogelijkheid tot doorverwijzing van de zaak door het hof naar een andere rechtbank. Met betrekking tot de prejudiciële vraag 6, is hiervoor uiteengezet dat het hof het geschil in volle omvang opnieuw moet beoordelen. Daarbij verdient in de eerste plaats aantekening dat het om de vernietiging van een eind vonnis kan gaan; zo ook in dit geval. Eventuele tussenbeslissingen van de eerste rechter waartegen niet of vergeefs hoger beroep is ingesteld, blijven in stand. Wat betreft de bepaling van de omvang van het geschil waarover het hof heeft te oordelen, dient het hof te starten bij de omvang op het tijdstip direct voorafgaand aan het vernietigde eindvonnis. Wel houdt het hof rekening met eventuele wijzigingen in de omvang van het geschil tijdens de procedure in hoger beroep (bijv. een eisvermindering of het in hoger beroep prijsgeven van een verweer of een wijziging van de grondslag van een vordering of verweer). Het dictum in appel moet de vernietiging van het vonnis van de eerste rechter inhouden, omdat – anders dan bijvoorbeeld het passeren van een bewijsaanbod of de niet naleving van hoor en wederhoor – een onvolledige samenstelling van het college in eerste aanleg niet een gebrek is dat het gerechtshof zelf zal kunnen herstellen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/caecb27adea5783da543a8b3bd0502e756bd8860a1d455aff5410d4f66b5aab1 | shasum -a 256