Onder 4.5.1 Parket bij de Hoge Raad 20 februari 2018

In het eerste arrest van de Hoge Raad van 27 juni 2014 ging het om het volgende. De Inspecteur had in 2010 besloten om bij de onderneming van de belastingplichtige een boekenonderzoek in te stellen en had in januari 2010 een behandelopdracht bij de Belastingdienst ingeboekt. Ingevolge de interne instructie zou in het geautomatiseerde systeem van de Belastingdienst moeten worden vermeld dat de aangifte IB/PVV voor het jaar 2008 in het boekenonderzoek zou worden meegenomen. Door hier melding van te maken zou worden voorkomen dat de aanslag automatisch zou worden opgelegd zonder acht te slaan op de uitkomsten van het boekenonderzoek. Deze vermelding is niet in het computersysteem opgenomen. De belastingplichtige heeft de aangifte IB/PVV over het jaar 2008 op 27 mei 2010 gedaan. Naar aanleiding van de bevindingen van het boekenonderzoek heeft de Inspecteur op 8 juli 2010 de belastingplichtige in een gesprek medegedeeld dat de aanslag in afwijking van de aangifte zou worden opgelegd, nu de belastingplichtige ten onrechte geen bijtelling wegens privégebruik van een tot het ondernemingsvermogen behorende auto had opgenomen. Met dagtekening 10 augustus 2010 is de aanslag overeenkomstig de aangifte opgelegd. Aan de belastingplichtige is vervolgens een navorderingsaanslag met dagtekening 2 november 2010 opgelegd waarin alsnog de correctie wegens privégebruik auto is doorgevoerd. In geschil was of de Inspecteur mocht navorderen. Gerechtshof ’s-Gravenhage had bij uitspraak van 6 maart 2013 geoordeeld dat dat mocht, nu het niet vermelden in het systeem van dat ook de aangifte IB/PVV over het jaar 2008 in het boekenonderzoek zou worden betrokken een ‘fout’ in de zin van artikel 16, tweede lid, onderdeel c, van de AWR vormde. Tevens was aan het kenbaarheidsvereiste voldaan. De Hoge Raad oordeelde als volgt:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/943448d35245ff8685a0cfcace88bba83fae4d11148df7864a1f8adc8850b9ab | shasum -a 256