Citaat | Parket bij de Hoge Raad 9 maart 2018

Onder 2.13 Parket bij de Hoge Raad 9 maart 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 9 maart 2018, ECLI:NL:PHR:2018:206.

Op grond van het voorgaande moet derhalve worden aangenomen dat art. 6:265 lid 1 BW niet van toepassing is op de borgtochtovereenkomst. Op dit (rechts-)oordeel stuit elke vordering tot ontbinding van de overeenkomst onherroepelijk af; elk ander oordeel zou uitgaan van een onjuiste rechtsopvatting. Hierbij is niet van belang of ABN AMRO zich in feitelijke instanties er niet op heeft beroepen dat art. 6:265 BW niet van toepassing is. Een rechter kan een vordering immers niet toewijzen indien de door de eiser (hier: in reconventie) aangevoerde feiten, ongeacht betwisting of verweer van de wederpartij, het gevorderde reeds niet kan dragen (art. 24 Rv.). De eiser zal daarvoor ten minste de door het recht gestelde vereisten moeten stellen. Dat geldt zelfs in geval van verstek (art. 139 Rv.). De door Wave gestelde feiten kunnen niet tot het beoogde rechtsgevolg namelijk ontbinding van de borgtochtovereenkomst leiden. Het hof zou, na verwijzing, derhalve mijns inziens rechtens niet tot een andere uitkomst – en dus niet tot toewijzing van de reconventionele vordering tot ontbinding – kunnen komen. Om die reden ontbreekt het belang bij dit onderdeel, en faalt het derhalve.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/abf7bb45b753a228f044d59e964838215dfdab7796e4900e95b3e7e8c280fa8d. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt abf7bb45b753a228f044d59e964838215dfdab7796e4900e95b3e7e8c280fa8d, en de alinea staat in dat document op bytes 43626 tot 44824.