Onder 4.8 Parket bij de Hoge Raad 6 maart 2018

De Hoge Raad oordeelt kort en bondig dat de uitzondering alleen op het waterverdedigingswerk zelf van toepassing is. Op grond van de tekst van de Uitvoeringsregeling uitgezonderde objecten lijkt mij dit een juist oordeel. Die regeling rept namelijk op geen enkele wijze van aanliggende gronden die voor de instandhouding en onderhoud van het waterverdedigingswerk een rol kunnen spelen, al dan niet op grond van de keur van het waterschap. Blijkbaar ziet de Hoge Raad ook geen aanleiding om in de geschiedenis van de uitzondering (voorheen vrijstelling) van waterverdedigingswerken te duiken om te bezien of oorspronkelijk een bredere toepassing werd beoogd. Voor een dergelijk onderzoek zou ik wel aanleiding zien. Reden daarvoor is dat het lid van de Tweede Kamer Van Rossum indertijd een ruim begrip waterstaatswerk voor ogen stond. De heer Van Rossum diende in 1982 amendementen in die leiden tot de invoering van een vrijstelling voor onder andere waterverdedigingswerken in de onroerende-goedbelastingen (thans onroerende-zaakbelastingen). Zie voor de discussie over het begrip waterstaatswerken het overzicht van de parlementaire behandeling daarover Belastingblad 1982, p. 127. Overigens laat ik in het midden of die geschiedenis tot een andere uitspraak zou kunnen leiden omdat dat zou leiden tot giswerk. Duidelijk is wel dat het bovenstaande arrest de eigenaren van onroerende zaken in kernzones, beschermingszones en buitenbeschermingszones niet vrolijk zal stemmen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d0cd858a5dd9e6af03c0572a8926fd1a493b656a06a2fb15011b9bc28b814819 | shasum -a 256