Citaat | Parket bij de Hoge Raad 9 maart 2018

Onder 2.41. Parket bij de Hoge Raad 9 maart 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 9 maart 2018, ECLI:NL:PHR:2018:245.

Subonderdeel 2.2.1 gaat uit van de opvatting dat de onzekerheidsexceptie van dat artikel alleen toepassing kan vinden in verband met de relevante omstandigheden van het concrete geval, welke omstandigheden zich bovendien, zo begrijp ik, dienen te onderscheiden van doorsneegevallen. Die opvatting is onjuist. De onzekerheidsexceptie staat mede in verband met het zelfinzicht van de wetgever dat het overgangsrecht zodanig complex is dat gemakkelijk fouten worden gemaakt; voor die gevallen dient ze als een vangnet. Daarmee heeft de wetgever welbewust aan de rechter een taak toebedeeld die niet halt houdt voor gevallen die doorsnee zijn (hiervoor onder 2.10). Anders dan het onderdeel aanvoert, heeft het hof dus ook niet de grenzen van zijn taak als rechter miskend.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/39a2941328a928454567955e4551ffc602be35e4a908ccabc2b343c9fdb45a37. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 39a2941328a928454567955e4551ffc602be35e4a908ccabc2b343c9fdb45a37, en de alinea staat in dat document op bytes 67013 tot 67796.