Alinea 32 Parket bij de Hoge Raad 27 maart 2018

14. Het hof heeft geoordeeld dat geen sprake was van een noodweersituatie en heeft aan dat oordeel ten grondslag gelegd dat niet aannemelijk is geworden dat de aangevers zich bij de woning van de verdachte vertoonden met wapens. Het hof achtte onvoldoende aannemelijk geworden dat de verdachte zichzelf moest verdedigen tegen een (dreigende) ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding van haar lijf, eerbaarheid of goed. Dat oordeel is, gelet op de uit de bewijsmiddelen blijkende vaststellingen van het hof, niet onbegrijpelijk. Daarbij wijs ik erop dat de medeverdachte [medeverdachte] heeft verklaard dat de aangevers naar de voordeur liepen en dat hij, op het moment dat de aangevers voor zijn huis liepen, het alarmpistool uit het dressoir heeft gepakt (bewijsmiddel 2) en de verdachte heeft verklaard dat zij thuis was en naar buiten is gegaan (bewijsmiddel 1). Het hof heeft kennelijk en niet onbegrijpelijk niet aannemelijk geacht dat de aangevers aanstalten maakten het huis van de verdachte en de medeverdachte [medeverdachte] te betreden dan wel dat zich anderszins een situatie voordeed waarin de verdachte haar huis uit diende te gaan teneinde zich te verdedigen tegen een (dreigende) ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding van lijf, eerbaarheid of goed. In het licht van hetgeen de raadsvrouwe in hoger beroep heeft aangevoerd, behoefde dit oordeel geen nadere motivering. Daarbij neem ik in aanmerking dat het verweer in hoger beroep was gestoeld op de – door het hof van de hand gewezen – lezing waarbij de aangevers zich hadden bewapend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8a13285e615fc20855abb88ed732ff4faefcd9886b9df3fb292a960ce4a953ed | shasum -a 256