Onder 3.8. Parket bij de Hoge Raad 23 januari 2018

Ik meen dat de steller van het middel twee dingen door elkaar haalt. Het hof heeft de tenlastegelegde belediging voor zover de verdachte zich daarmee beledigend heeft uitgelaten over “Arabieren wegens hun ras” niet bewezen geacht, omdat de verdachte zich met zijn uitlatingen naar het oordeel van het hof (gelet op de context van die uitlatingen) niet richtte tot Arabieren in het algemeen, maar tot Arabieren die de islam belijden. Daarbij is het hof niet toegekomen aan het beoordelen van het al dan niet beledigende karakter van die uitlatingen voor zover daarmee Arabieren wegens hun ras beledigd zouden kunnen worden. Het hof heeft zich met andere woorden slechts afgevraagd welke groep mensen de verdachte met zijn uitlatingen bedoelde en heeft bij de beantwoording van die vraag de context van die uitlating, namelijk andere uitlatingen van de verdachte die in dezelfde documentaire werden uitgezonden, betrokken. De steller van het middel doet echter een beroep op het in de jurisprudentie van de Hoge Raad geformuleerde toetsingskader dat van belang is bij de beoordeling van de vraag of de uitlating van een verdachte naar zijn bewoordingen (op zichzelf) beledigend is voor een groep mensen. Dat toetsingskader lijkt mij voor deze cassatieklacht niet van belang omdat de vraag of een uitlating beledigend is een andere is dan de daaraan voorafgaande vraag tot wie de verdachte zijn uitlatingen richt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cf1ec2e51b3bceeb8c4dedda0227872297d869e4ef1b0c14f6eb8f292fab4a6f | shasum -a 256