Onder 5.8. Parket bij de Hoge Raad 3 april 2018

Het is echter de vraag waartoe dit in de onderhavige zaak moet leiden. Het hof heeft zijn oordeel dat er sprake is van een ne bis in idem-situatie niet gebaseerd op art. 50 Handvest en heeft evenmin de schorsing van de visvergunning aangemerkt als een veroordeling voor een strafbaar feit in de zin van art. 50 Handvest. Uit de gedingstukken blijkt ook niet dat de toepasselijkheid van art. 50 Handvest door het OM of de verdediging ter terechtzitting aan de orde is gesteld. De stelling in de toelichting van het middel onder 5.5. dat “[h]et kennelijke oordeel van het hof dat de onderhavige strafvervolging een inbreuk vormt op het beginsel dat iemand niet tweemaal kan worden vervolgd en bestraft voor hetzelfde feit, als bedoeld in art. 50 Handvest dan ook onjuist [is]”, mist naar mijn mening dan ook feitelijke grondslag. Het hof heeft niet geoordeeld dat de vervolging van de verdachte ter zake van het onder 2 tenlastegelegde in strijd is met art. 50 Handvest, maar heeft het opleggen van de schorsing van de visvergunning aangemerkt als een “criminal charge” in de zin van artikel 6 EVRM en de daarop volgende strafrechtelijke vervolging voor hetzelfde feitencomplex als een ontoelaatbare dubbele vervolging aangemerkt. Ik zal mij bij de verdere bespreking van het middel dan ook daarop concentreren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4fd01f63ffce7bbc8676c5f69aab2078bceb235a74446498f78460cadb5a8250 | shasum -a 256