Citaat | Parket bij de Hoge Raad 30 maart 2018

Onder 5 Parket bij de Hoge Raad 30 maart 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 30 maart 2018, ECLI:NL:PHR:2018:310.

65. De klacht moet m.i. falen. Als overwogen, heeft een schriftelijke verklaring de geadresseerde bereikt als zij door hem is ontvangen. Het is niet nodig dat de ontvanger daadwerkelijk van de verklaring heeft kennisgenomen. Dit lijkt NIHS te miskennen. Deze ‘ontvangsttheorie’ behoeft in specifieke gevallen correctie, in die zin dat het moment van ‘vernemen’ (daadwerkelijk lezen) toch bepalend kan zijn. In het onderhavig geval bestaat er echter geen aanleiding een dergelijke correctie aan te brengen. Anders dan NIHS stelt, was de adressering van de brief van 3 maart 2005 niet onduidelijk. Zij is niet enkel ter attentie van de rabbijnen, maar ook ter attentie van de Joodse Gemeente verzonden. NIHS handelt onder de naam Joodse Gemeente Amsterdam, zodat niet voor misverstand vatbaar was dat de brief ook aan haar was gericht. Aangenomen moet worden dat de brief vóór 9 maart 2005 door een medewerker van NIHS in ontvangst is genomen. Het oordeel dat daarmee gegeven is dat de brief NIHS heeft bereikt, geeft niet blijk van een onjuiste rechtsopvatting en is niet onbegrijpelijk. Dat de brief mogelijk ongeopend aan rabbijn [betrokkene 1] is doorgeleid, zoals [betrokkene 9] heeft verklaard, is een omstandigheid die voor risico en rekening van NIHS komt, zoals het hof kennelijk ook heeft aangenomen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/cefabd0408c316b93491bb15936b5e8f6e53bb4d28a42449d04c635cb90350ab. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt cefabd0408c316b93491bb15936b5e8f6e53bb4d28a42449d04c635cb90350ab, en de alinea staat in dat document op bytes 65727 tot 67314.