Onder 4.2. Parket bij de Hoge Raad 23 januari 2018

Art. 301 lid 4 Sv, ingevolge art. 415 Sv tevens in hoger beroep toepasselijk, bepaalt dat ten bezware van de verdachte geen acht mag worden geslagen op stukken die overeenkomstig het eerste lid van art. 301 Sv niet zijn voorgelezen, of waarvan overeenkomstig het derde lid van art. 301 Sv de korte inhoud niet mondeling is medegedeeld. Deze bepaling strekt ertoe de verdachte te beschermen tegen het gebruik van stukken in het vonnis of het arrest met voor hem nadelige stukken die hij niet kent. Onder stukken ten bezware van de verdachte wordt verstaan die stukken die van invloed kunnen zijn op het bewijs van het ten laste gelegde, de strafbaarheid van het bewezene en de verdachte of de oplegging van de straf of maatregel. Ook stukken die de verwerping van een door of namens de verdachte gevoerd verweer ondersteunen zijn stukken ten bezware van de verdachte. Niet-naleving van art. 301 Sv levert in beginsel nietigheid op, tenzij de verdachte niet is geschonden in het belang dat de bepaling beoogt te beschermen. Dat kan het geval zijn indien de door de feitenrechter voor het bewijs gebezigde stukken ter terechtzitting ter sprake zijn gebracht, ondanks dat dit niet op de in art. 301 Sv voorgeschreven wijze is gebeurd. Ingevolge art. 417 Sv geldt in hoger beroep bovendien dat, indien stukken in eerste aanleg al op de voorgeschreven wijze in het geding zijn gebracht, daarop acht mag worden geslagen. Stukken die echter eerst in de appèlfase worden ingebracht moeten op de wijze als bedoeld in art. 301 jo 415 Sv in het geding worden gebracht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dacfc6e646fa983d0de15d34e7a3233bef284c3f8be03ff891bac0785a90e0db | shasum -a 256