Onder 6.4. Parket bij de Hoge Raad 23 januari 2018

In het onderhavige geval heeft het hof, blijkens de bewijsconstructie, vastgesteld dat de verdachte vanaf ongeveer 2 meter afstand een vol bierblik (á 500 ml) tegen het gezicht van het slachtoffer heeft gegooid, hetwelk haar heeft getroffen in de buurt van haar linkeroogkas waardoor zij een snijwond van 4-5 cm heeft opgelopen, hetgeen heeft geresulteerd in een litteken. Het hof heeft hieraan geen (nadere) bewijsoverweging gewijd. Evenwel ligt in de bewijsvoering van het hof besloten dat de verdachte, door op korte afstand een vol bierblik naar het gezicht van het slachtoffer te gooien, zich willens en wetens aan de aanmerkelijke kans heeft blootgesteld dat het slachtoffer daardoor zwaar lichamelijk letsel zou oplopen. Hiermee verschilt de onderhavige zaak mijn inziens van de zaak waarin het hof enkel had vastgesteld dat de verdachte in een uitgaansgelegenheid opzettelijk een glas in de richting van een groepje personen had gegooid. Die enkele omstandigheid was onvoldoende voor het aannemen van (voorwaardelijk) opzet. In de onderhavige zaak heeft de verdachte echter van een korte afstand een zwaar voorwerp naar het hoofd van het slachtoffer gegooid, hetwelk naar de uiterlijke verschijningsvorm kan worden aangemerkt als zozeer gericht op zwaar lichamelijk letsel dat het hof, bij het ontbreken van contra-indicaties, heeft kunnen oordelen dat de verdachte minstens de aanmerkelijk kans heeft aanvaard dat het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel zou oplopen. Het oordeel van het hof getuigt derhalve niet van een onjuiste rechtsopvatting, noch is dit onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dacfc6e646fa983d0de15d34e7a3233bef284c3f8be03ff891bac0785a90e0db | shasum -a 256