Alinea 104 Parket bij de Hoge Raad 20 februari 2018

15. In geval van verbeterde lezing zou het er in cassatie alsnog voor moeten worden gehouden dat de grondslag van de ontnemingsmaatregel zich niet alleen uitstrekt tot de bewezen verklaarde feiten, doch tevens – hoewel de ontnemingsrechter dat niet met zoveel woorden tot uitdrukking heeft gebracht – tot ‘soortgelijke feiten of feiten waarvoor een geldboete van de vijfde categorie kan worden opgelegd’, waaromtrent voldoende aanwijzingen bestaan, als bedoeld in art. 36e, tweede lid (oud), Sr, c.q. tot ‘andere strafbare feiten’, als bedoeld in art. 36e, derde lid (oud), Sr, zulks indien is voldaan aan de daaraan gestelde voorwaarden. Mijn ambtgenoot betoogde in zijn lezenswaardige conclusie voor HR 25 maart 2014, ECLI:NL:HR:2014:712, dat de in die zaak bestreden uitspraak zich niet leende voor verbeterde lezing, zulks – kort samengevat – omdat het hof “ immers zowel bij de uitleg van de vordering als bij de vaststelling van de betalingsverplichting de reikwijdte van de vordering respectievelijk de betalingsverplichting [beperkte] tot voordeel uit de bewezen verklaarde feiten, ” en het hof “ niet duidelijk maakt [e] of het daarbij het oog heeft gehad op art. 36e, tweede lid, Sr dan wel art. 36e, derde lid, Sr en of het is uitgegaan van de oude bepaling dan wel van de bepalingen zoals die luiden sedert de op 1 juli 2011 in werking getreden Wet van 31 maart 2011 (Stb. 2011, 171). ” Die situatie is inderdaad vergelijkbaar met de thans voorliggende casus. Uw Raad oordeelde daarop:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bdfc47a1ab5ca1b97b727f2682aec2dcede9d2dceb2f5a9158ad82cc406db57a | shasum -a 256