Citaat | Parket bij de Hoge Raad 20 februari 2018

Alinea 113 Parket bij de Hoge Raad 20 februari 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 20 februari 2018, ECLI:NL:PHR:2018:321.

19. Dat de feitenrechter ook in de ontnemingszaak die leidde tot HR 25 maart 2014 (géén verbeterde lezing) toepassing gaf aan een abstracte methode van voordeelberekening betreft echter een abuis. In die zaak werd een betrokkene veroordeeld voor deelneming (en leidinggeven) aan een criminele organisatie die praktisch gezien kon worden vereenzelvigd met de rechtspersoon ‘ [B] B.V. ( [B] ’, waarvan hij directeur was. Ontnomen werd voordeel dat bestond uit de volgende vermogenscomponenten: (1) het salaris dat de betrokkene als directeur ontving, (2) de waarde van het gebruik van een hem als directeur toegewezen Audi S8, en (3) kasstortingen waarvan de herkomst niet duidelijk was en waarvan het hof aannam “ dat de veroordeelde deze kasstortingen heeft ontvangen als vergoeding voor bewezen diensten aan GMT. ” Een en ander betreft over de hele linie een concrete (en dus geen abstracte) wijze van berekening van voordeel, namelijk in alle gevallen de rechtstreekse vaststelling van de omvang van opbrengsten die over een bepaalde periode voortvloeiden uit zijn deelneming (en leidinggeven) aan een criminele organisatie. Kortom, het is voor mij nog steeds een open vraag waarnaar de Hoge Raad nou precies bedoelt te verwijzen met de woorden “ de door het hof gebezigde berekeningsmethode ”.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/bdfc47a1ab5ca1b97b727f2682aec2dcede9d2dceb2f5a9158ad82cc406db57a. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt bdfc47a1ab5ca1b97b727f2682aec2dcede9d2dceb2f5a9158ad82cc406db57a, en de alinea staat in dat document op bytes 45578 tot 46967.