Onder 3.24 Parket bij de Hoge Raad 6 april 2018

Subonderdeel B.3.1 houdt in dat het hof met zijn tweede argument, dat de termijn waarbinnen herroeping kan worden gevorderd reeds lang is verstreken (rov. 3.3), over het hoofd ziet dat Walmaro niet aan haar verzoek ten grondslag heeft gelegd dat bewezen moet worden dat [betrokkene 1] niet beschikte over het volledige dossier. Walmaro heeft namelijk gesteld te willen onderzoeken om welke stukken het gaat. Volgens subonderdeel B.3.2 heeft het hof een te strenge eis gesteld met zijn overweging dat Walmaro niet zou hebben toegelicht in hoeverre de situatie thans verschilt van de situatie ten tijde van de eerdere herroepingsprocedure in 2009 (Walmaro verwijst hier naar rov. 3.4, maar de betreffende overweging is te vinden in rov. 3.3), indien daarmee bedoeld is dat uitvoeriger had moeten worden toegelicht om welke redenen de nog onbekende stukken nu wel tot een geslaagde herroeping zouden kunnen leiden. Verder houdt subonderdeel B.3.3 in dat het hof van een onjuiste rechtsopvatting is uitgegaan, als het zou hebben aangenomen dat de termijn voor herroeping reeds is verstreken drie maanden nadat het niet-verschaffen van het complete dossier aan [betrokkene 1] bekend is geworden aan Walmaro. Walmaro wil namelijk bewijs verzamelen van haar vermoeden dat [betrokkene 1] nog meer informatie heeft achtergehouden. Die termijn gaat pas lopen op het moment dat Walmaro daadwerkelijk bekend is met het achterhouden van informatie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2f58ce9177d823b31ae38ab0b08b0bf5f2672978ef49e798cef54c9aba0505e9 | shasum -a 256