Onder 4.1 Parket bij de Hoge Raad 6 april 2018

Het incidenteel cassatieberoep richt zich tegen het oordeel van het hof in rov. 3.5, dat Walmaro als in het ongelijk gestelde partij wordt veroordeeld in de volgens het gebruikelijke tarief vast te stellen proceskosten. De door Nationale Nederlanden c.s. verzochte veroordeling in de volledige proceskosten is afgewezen. Geklaagd wordt dat het hof hiermee voorbij gaat aan de vraag of sprake is van misbruik van bevoegdheid c.q. van procesrecht. Althans heeft het hof dit standpunt impliciet afgewezen met de overweging dat het liquidatietarief een redelijke vergoeding oplevert in het licht van het feit dat sprake is van een herhaling van zetten. Volgens de klacht (i) kent het hof daarbij ten onrechte relevantie toe aan wat volgens het hof een redelijke vergoeding is, althans (ii) legt het hof een verkeerde maatstaf aan door bij het oordeel dat geen sprake is van misbruik belang toe te kennen aan wat een redelijke vergoeding zou zijn, althans (iii) is het oordeel onbegrijpelijk nu geen inzicht wordt geboden in de gedachtegang die leidt tot de conclusie dat geen sprake is van misbruik, terwijl bovendien een argument wordt gehanteerd dat juist pleit vóór het aannemen van misbruik van procesrecht. Nationale Nederlanden c.s. verzoekt de Hoge Raad om de zaak zelf af te doen en de gevorderde volledige proceskostenveroordeling alsnog toe te wijzen, inclusief de kosten in cassatie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2f58ce9177d823b31ae38ab0b08b0bf5f2672978ef49e798cef54c9aba0505e9 | shasum -a 256