Onder 2.18 Parket bij de Hoge Raad 20 april 2018

In zijn algemeenheid geldt dat het hof niet op alle stellingen van partijen behoefde in te gaan. Met betrekking tot de stellingen onder i) en iii) geldt dat het hof niet op die stellingen behoefde in te gaan, nu deze van voor de beschikking van 24 maart 2016 zijn, waarin een ernstige bedreiging in de ontwikkeling van de minderjarige is aangenomen. Met betrekking tot de stellingen onder ii) geldt dat het hof in zijn beschikking van 24 maart 2016 in rov. 5.12 heeft uiteengezet welke zorgen er destijds bestonden met betrekking tot de sociaal-emotionele ontwikkeling van de minderjarige. Zo is gebleken dat de moeder eerder ondersteuning van instanties heeft gehad om haar huis op orde te krijgen, dat zij adviezen heeft gekregen ten aanzien van de pedagogische benadering van de minderjarige, dat ook vanuit de JGZ is gemeld dat de moeder onvoldoende bereid was de gegeven adviezen op te volgen en dat om de in die rechtsoverweging genoemde redenen onvoldoende inzicht in de thuissituatie van de minderjarige bestaat en onvoldoende inzicht in hoe de ouders haar benaderen en haar bijvoorbeeld leren omgaan met haar gezondheidsklachten. Een van de zorgen die het hof ook in aanmerking nam is dat de ouders onvoldoende tegemoetkomen aan de behoefte van de minderjarige aan omgang met leeftijdsgenootjes. In de bestreden beschikking heeft het hof op dit punt aangegeven dat de zorgen omtrent de minderjarige vergroot worden door de verklaring van de ouders dat zij nog geen schoolkeuze hebben gemaakt, omdat hun tijd in beslag werd genomen door andere zaken, waaronder de onderhavige procedure. Dit oordeel is feitelijk en niet onbegrijpelijk. Het hof behoefde niet nader in te gaan op de blote stelling dat de minderjarige wel contact met leeftijdsgenootjes had. Met betrekking tot de stelling onder iv geldt dat het hof in rov. 4.8 heeft geoordeeld dat die stelling onvoldoende onderbouwd is. Met betrekking tot de stelling onder v geldt dat deze slechts is onderbouwd met de omstandigheid dat de vader al twee kinderen heeft groot gebracht. De omstandigheid dat het hof niet expliciet op de stellingen onder v en vi is ingegaan, maakt het oordeel van het hof evenmin onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cd301043f086c320cf5641370781397b495cba441ac1d4a3846ad4405dab2623 | shasum -a 256