Onder 2.16 Parket bij de Hoge Raad 12 januari 2018

“3.30 Voor zover [eiseres] klaagt over de overweging van de rechtbank onder 2.12 van het eindvonnis dat uit de verklaring van [verweerder 1] blijkt dat funduspressie is uitgevoerd, faalt de grief. [verweerder 1] heeft bij gelegenheid van de comparitie een beschrijving gegeven van de handelingen die hij heeft uitgevoerd. Waar hij in dat verband verklaart dat altijd eerst wordt getracht om met de hand op de buik ter hoogte van de bovenkant van de baarmoeder te duwen, is dat in de context van zijn verklaring zoals neergelegd door de rechtbank in het proces-verbaal van comparitie redelijkerwijs niet anders te begrijpen dan dat [verweerder 1] daarmee heeft bedoeld te zeggen dat hij ook in dit geval zo heeft gehandeld. [verweerders] stellen zulks ook met zoveel woorden in de memorie van antwoord in incidenteel appel. [eiseres] betwist weliswaar dat dit is gebeurd, maar baseert die betwisting slechts op het feit dat die handeling niet is vermeld in het operatieverslag. [verweerders] hebben evenwel gesteld dat het vermelden van toepassing van funduspressie niet vermeld hoeft te worden in het operatieverslag tenzij zich daarbij bijzonderheden voordoen. Deze stelling is door [eiseres] niet, althans onvoldoende weersproken en vindt ook geen ondersteuning in enig deskundigenrapport. Het hof ziet dan ook geen aanleiding om aan te nemen dat in dit geval funduspressie niet is toegepast alvorens tot de tangverlossing is overgegaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b399d1fc97aaff9b318be7366a4cfcd052a5f0a27544ac2bf50c5c8e79cf4700 | shasum -a 256