Citaat | Parket bij de Hoge Raad 19 januari 2018

Onder 2.15 Parket bij de Hoge Raad 19 januari 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 19 januari 2018, ECLI:NL:PHR:2018:47.

Leijten schreef in 1991 dat herziening mogelijk zou moeten zijn, bijvoorbeeld in een geval waarin een bepaalde, door de tuchtrechter ontoelaatbaar geachte gedraging die tot ontneming van professionele bevoegdheden leidt, enkele jaren later een algemeen aanvaarde handelwijze blijkt te zijn geworden. Zij achtte herziening van een tuchtrechtelijke beslissing ‘natuurlijk’ alleen mogelijk indien de wet daarin voorziet . In de vakliteratuur is de beslissing van het gerechtshof Amsterdam om in het notarieel tuchtprocesrecht een herzieningsmogelijkheid te introduceren, ook al ontbrak daarvoor een basis in de wet, positief ontvangen. Waaijer noemt deze stap van de tuchtrechter “zeer toe te juichen”. Hij pleitte wel voor rechtseenheid, gelet op het ‘opvallende’ verschil tussen de herzieningsgronden die door het Hof van Discipline (Advocatenwet) en de notariskamer van het gerechtshof Amsterdam worden gehanteerd .

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/4e3ad0b2333a1abf287bdb1d52c7006b762111ed3aaf5a393c53b5ef288fa3c0. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 4e3ad0b2333a1abf287bdb1d52c7006b762111ed3aaf5a393c53b5ef288fa3c0, en de alinea staat in dat document op bytes 31770 tot 32837.