Alinea 93 Parket bij de Hoge Raad 27 maart 2018

Het hof is anders dan de raadsman van oordeel dat zij acht mag slaan het rapport van het Pieter Baan Centrum. De stelling van de raadsman dat het hof gelet op de ratio legis van artikel 37, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht het rapport niet mag beruiken (BFK: gebruiken) omdat het geen weergave is van de actuele stand van zaken is naar oordeel van het hof onjuist. Het hof stelt vast dat in het rapport van het Pieter Baan Centrum wordt gesproken over een bij de verdachte aanwezige duurzame intrinsieke drang om seksuele contacten aan te gaan met jonge meisjes. Nu zich gedurende de periode na de observatie in het Pieter Baan Centrum geen nieuwe ontwikkelingen hebben voorgedaan - immers de verdachte zit nog steeds gedetineerd en ondergaat geen behandeling - ziet het hof geen aanleiding aan te nemen dat het rapport geen weergave is van de actuele stand van zaken. Dat de verdachte goed functioneert in de periode dat hij gedetineerd zit - zoals door de raadsman is aangevoerd - doet aan dit oordeel niet af. De stelling van de raadsman dat het hof gelet op de door hem geformuleerde inhoudelijke bezwaren geen acht zou mogen slaan op het rapport van het Pieter Baan Centrum is naar het oordeel van het hof eveneens niet juist. Het hof ziet met de rechtbank geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de conclusies die de deskundigen in het rapport van het Pieter Baan Centrum trekken en neemt die conclusies dan ook over en maakt deze tot de hare. Het hof neemt de navolgende overwegingen van de rechtbank over en maakt die tot de hare.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/100ff7125cdfac2c77b0c379e835b5fd00eb79dc7212ab8a60cfc5b49a9a1f23 | shasum -a 256