Alinea 94 Parket bij de Hoge Raad 27 maart 2018

‘Uit het dossier blijkt dat de diagnose pedofilie in het verleden reeds meeralen - in 2009 door psychiater Boerboom en psycholoog Geurkink en in 2013 door psychiater Gotink — bij de verdachte is gesteld. In de rapportage van 16 november 2015 hebben de deskundigen uitdrukkelijk onderkend dat het bij de diagnose pedofilie volgens de criteria van de DSM-IV-TR strikt genomen gaat om een seksuele voorkeur voor prepuberale kinderen. Zij hebben vervolgens echter toegelicht waarom deze diagnose toch bij de verdachte dient te worden gesteld, zij het met de toevoeging van de aanduiding ‘gerichtheid op meisjes van circa 12-16 jaar ’. Bij de verdachte is in het verleden herhaaldelijk pedofilie gediagnosticeerd en ook in het huidige onderzoek komt volgens de deskundigen naar voren dat de verdachte en sterke, vermoedelijk drangmatige, seksuele gerichtheid heeft op meisjes van circa 12 tot 16 jaar oud. Verdachtes intense seksuele drang naar contact met meisjes is in zijn persoonlijkheid verankerd. De classificatie parafilie of seksueel misbruik van kinderen zou te weinig recht doen aan de ernst en hardnekkigheid van de pathologie. In de aanvallende rapportage van 1 maart 2016 hebben de psychater en psycholoog dit nogmaals nader toegelicht, waarbij zij tevens hebben opgemerkt dat voor hen aannemelijk is dat verdachtes uitspraak over de grens van zijn seksuele voorkeur (prepuberaal en niet-prepuberaal) tot doel heeft gehad om de omvang van zijn seksuele preoccupatie te verhullen. Ook ter terechtzitting zijn de psycholoog en psychiater gehoord en zijn zij bij hun standpunt gebleven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/100ff7125cdfac2c77b0c379e835b5fd00eb79dc7212ab8a60cfc5b49a9a1f23 | shasum -a 256