Citaat | Parket bij de Hoge Raad 26 januari 2018

Onder 2.7 Parket bij de Hoge Raad 26 januari 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 26 januari 2018, ECLI:NL:PHR:2018:55.

“Al deze beperkingen in tijdsverloop blijken in het geheel niet uit de betreffende bepaling. In tegendeel, in art. 7 wordt juist gesproken over “al hetgeen (…) terzake van huidige en toekomstige vorderingen aan de schuldeiser verschuldigd is”. Op het moment van sluiten van de overeenkomst d.d. 24 oktober 2002 en het daarbij verstrekken van zekerheid conform art. 7 was er ook reeds sprake van een geldlening aan [A] uit hoofde van de beide Promissory Notes van 14 oktober 2002 (videte prod. 4 en 7 CvR) en partijen, die toen nog in een goede verstandhouding verkeerden, wisten dat [verweerder] meer gelden aan [betrokkene 1] c.s. ter beschikking zou stellen, hetgeen zich ook daadwerkelijk en korte tijd later heeft voorgedaan, zoals blijkt uit de overeenkomst van 21 december 2003 (videte prod. 5 CvR) en de overeenkomst van 30 maart 2004 (videte prod 6 CvR), zodat deze rechtsverhoudingen reeds onder bereik van dit zekerheidsrecht vallen. In latere akten behoeft dan ook niet steeds opnieuw dit zekerheidsrecht te worden vermeld, hetgeen zeker ook niet verwacht hoeft te worden als die akten niet onder begeleiding van professionelen tot stand komen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/13f9de2a422f1c6355c38367f29c266ec085b9053a6f9606190949248979c375. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 13f9de2a422f1c6355c38367f29c266ec085b9053a6f9606190949248979c375, en de alinea staat in dat document op bytes 36233 tot 37410.