Alinea 105 Parket bij de Hoge Raad 13 maart 2018

12. Het hof heeft wat de raadsvrouw heeft gesteld inzake de betrouwbaarheid van de verklaringen van [betrokkene 10] en [betrokkene 11] kennelijk en niet onbegrijpelijk niet opgevat als een uitdrukkelijk onderbouwd standpunt waar het hof op diende te responderen. De inhoud en indringendheid van de aangevoerde argumenten schieten daarvoor tekort. De enkele omstandigheid dat getuige [betrokkene 10] voorafgaand aan een afgelegde verklaring van derden informatie zou hebben gekregen over wat er zich heeft afgespeeld, impliceert nog niet dat uitdrukkelijk verantwoording moet worden afgelegd over het oordeel inzake de betrouwbaarheid van hetgeen deze getuige -uit eigen wetenschap- verklaart. Dat de verdachte en de getuige ‘niet bepaald elkaars vrienden’ zouden zijn, wordt slechts geadstrueerd met een verwijzing naar een eerder incident met het broertje van de getuige en wordt uit wat verder bekend is niet direct aannemelijk. Dat de verdachte die avond bij de getuige [betrokkene 10] thuis is geweest, vindt steun in de verklaring van getuige [betrokkene 11] en wordt in het pleidooi ook niet bestreden. Dat is een aanwijzing dat de verhoudingen niet zodanig slecht waren dat enkel om die reden aan de onbetrouwbaarheid van de verklaring dient te worden getwijfeld. Wat getuige [betrokkene 11] betreft wordt eigenlijk niets aangevoerd dat serieuze twijfel aan diens betrouwbaarheid oproept. En niet alleen de argumentatie is ontoereikend, het hof heeft ook gelet op de conclusie die de raadsvrouw aan het gestelde heeft verbonden in het aangevoerde geen uitdrukkelijk onderbouwd standpunt behoeven te zien waarop het een afzonderlijke reactie diende te geven. Vraagtekens en twijfels zijn daarvoor in het algemeen gesproken niet genoeg.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fa137708adec0623ccf03e632e26e02f51133999149d12c122311a4fcc0af066 | shasum -a 256