Onder 3.33. Parket bij de Hoge Raad 1 juni 2018

“[H]et enkele feit dat de ava op de hoogte was van de door [betrokkene 1] uitgevoerde managementwerkzaamheden (waarvan de omvang door Imeko gemotiveerd is betwist) betekent niet dat om die reden Imeko naar de eisen van redelijkheid en billijkheid verplicht is de door [betrokkene 1] gevorderde bedragen te betalen. Imeko heeft (…) gemotiveerd betwist dat zij op de hoogte was van de aan [betrokkene 1] toegekende vergoedingen voor de managementtaken. Zij kwam hier pas begin 2006 achter en de “managementvergoedingen” zijn – anders dan [betrokkene 1] betoogt – niet als zodanig in de jaarstukken van Imeko terug te vinden. Dat dit anders ligt is naar het oordeel van het hof niet gebleken. [betrokkene 1] heeft zich voorts nog beroepen op de over de relevante jaren verleende decharge. [betrokkene 1] beroept zich op de passage in de door hem (…) overgelegde notulen van de ava van 6 februari 2003 luidende “Daarnaast is vanzelfsprekend sprake van een bestuursvergoeding maar die is niet hoger dan een normale managementvergoeding”. Deze terloopse, niet op enigerlei wijze geconcretiseerde opmerking was, naar het oordeel van het hof, echter niet geëigend de ava op de hoogte te stellen van het feit dat de RvC voor de door zijn leden verrichte directiewerkzaamheden een vergoeding had vastgesteld. De decharge omvat derhalve niet de kwestie die partijen verdeeld houdt.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cb3a913692b41442d4b8214c0b4813c50f278263197a3ca872c4e8c8382c4f35 | shasum -a 256