Onder 2.16 Parket bij de Hoge Raad 8 juni 2018

In het tweede tussenarrest van 25 april 2017 is het hof toegekomen aan de verdere beoordeling van het geding. In Grief I in het principaal appel heeft [eiser] c.s. betoogd dat bij de eerste algemene ledenvergadering in 2012 geen huishoudelijk reglement is vastgesteld. Bij die gelegenheid was alleen een concept als voorbeeld voorhanden. Inmiddels is, aldus de grief, tijdens de algemene ledenvergadering van 2 maart 2015 wel een huishoudelijk reglement vastgesteld met daarin een norm van Ico + 5 dB. Aan deze norm voldoet [eiser] c.s. Grief II ziet op de norm voor geluidsisolatie van de vloer: volgens [eiser] c.s. heeft daarvoor nooit Ico + 10 dB gegolden, maar is het Bouwbesluit de norm en voldoet de vloer daaraan. Daarnaast geldt na 2 maart 2015 het huishoudelijk reglement van 2015 met daarin een minimumnorm van Ico + 5 dB. Grief III is gericht tegen de toewijzing van de vordering van [verweerder] c.s. in conventie op grond van onrechtmatige daad. Deze grief wordt onderbouwd met de stelling dat nooit een norm van Ico + 10 dB heeft gegolden en op grond van het huishoudelijk reglement 2015 thans een norm van Ico + 5 dB geldt. Met Grief IV betwist [eiser] c.s. dat hij het rapport van Greten Raadgevende Ingenieurs onvoldoende heeft weersproken. Ter onderbouwing van deze grief heeft [eiser] c.s. erop gewezen dat de situatie inmiddels is gewijzigd en dat onder het huishoudelijk reglement 2015 een norm van Ico + 5 dB geldt. Grief V betreft de afwijzing van de reconventionele vordering van [eiser] c.s. en een vermeerdering van die vordering met een bedrag van € 7.000,-- aan kosten rechtsbijstand. [verweerder] c.s. heeft de grieven bestreden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dfc393fa5cb7dcdfc7a3fbe07007b5b0261b9077154a7bfe985122b899fbb9f0 | shasum -a 256