Alinea 37 Parket bij de Hoge Raad 26 juni 2018

Het hof is van oordeel dat de verdachte en de medeverdachten niet zijn ingeperkt in de hen op grond van de door de raadsman aangehaalde verdragsbepalingen toekomende rechten, aangezien hen meerdere mogelijkheden ten dienste stonden op rechtmatige wijze hun mening te uiten dan wel te vergaderen. Bedoelde verdragsbepalingen geven geen absoluut recht op meningsuiting of vergadering altijd, altijd en overal op elke door verdachte en de vier medeverdachten gewenste plaats en met voorbijgaan aan het belang van het voorkomen van wanordelijkheden, dan wel van het beschermen van de (openbare) orde of, zoals in dit geval, het recht op vergadering van de gemeenteraad. Voorts merkt het hof op dat de door de raadsman aangehaalde jurisprudentie ziet op andersoortige situaties dan de onderhavige. Het hof merkt daarbij op dat verdachte en de vier medeverdachten de gelegenheid hebben gehad te demonstreren ter hoogte van het gemeentehuis van Zeist tijdens de zogenaamde lawaaidemonstratie en dat een van de leden van de groep ook de gelegenheid heeft gehad tijdens de vergadering van de gemeenteraad het woord te voeren. Dat daarbij geen onbeperkte spreektijd aan de (vertegenwoordiger van de) groep is gegeven valt binnen de normale gang van zaken van een vergadering van een gemeenteraad. Het hof verwerpt derhalve het verweer van de raadsman wat betreft de niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e005ef8aa552217a110eb9c87df0161bcce20288fe4eb90ad264193b1ac725f9 | shasum -a 256