Citaat | Parket bij de Hoge Raad 9 januari 2018

Onder 5.3. Parket bij de Hoge Raad 9 januari 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 9 januari 2018, ECLI:NL:PHR:2018:7.

In het onderhavige geval is in appèl door de verdediging – kort gezegd – de betrouwbaarheid van het bewijsmateriaal aangevochten. Het hof heeft daaraan geen nadere overwegingen gewijd. Dat had mijns inziens wel gemoeten. Nadere verklaring behoeft in het bijzonder waarom het hof is voorbijgegaan aan hetgeen met betrekking tot het herinneringsvermogen van de aangever is aangevoerd. De aangever verklaart (bewijsmiddel 1) dat hij direct na de klap buiten westen raakte. Ik meen dat het niet mogelijk is om zich te herinneren dat men buiten westen raakte. Het hof zal mogelijk hebben gemeend dat het hier om een conclusie gaat die de aangever achteraf (nadat hij uit de coma geraakte) heeft getrokken, maar dat roept de ook door de verdediging opgeworpen vraag op of ook andere onderdelen van de verklaring van de aangever niet eveneens conclusies zijn die achteraf zijn getrokken. Zonder nadere motivering, die ontbreekt, is in elk geval niet begrijpelijk waarom het hof heeft gemeend dat de harde klap die de verdachte zou hebben uitgedeeld – waardoor de aangever “direct” buiten bewustzijn geraakte – in het lange termijngeheugen van de aangever kon worden opgeslagen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/d10a17c924dc1c26bd6f1f8b58a6322eec9defe6e4f29ee53ada9bfdb5498e4e. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt d10a17c924dc1c26bd6f1f8b58a6322eec9defe6e4f29ee53ada9bfdb5498e4e, en de alinea staat in dat document op bytes 39126 tot 40322.