Onder 3.12. Parket bij de Hoge Raad 3 juli 2018

Het bewijs voor het opzet op levensberoving van [slachtoffer 2] is serieuzer mits men uitgaat van de betrouwbaarheid van onder meer de verklaringen die als bewijsmiddel 4 en 6 zijn gebruikt. Daarin heeft [slachtoffer 2] immers gezegd dat verdachte nogmaals de trekker overhaalde en dat hij bukte en de kogel over zijn hoofd heen hoorde vliegen. Als hij niet had gebukt zou hij getroffen zijn. [slachtoffer 2] moet op dat moment tussen verdachte en de auto hebben gestaan. Als het hof de onderdelen van de verklaring van verdachte die erop neerkomen dat hij toen hij op [slachtoffer 2] schoot op de grond richtte niet heeft geloofd is dat geen denaturering van de verklaring van verdachte, maar een splitsing van die verklaring in delen waaraan het hof wel en delen waaraan het hof geen geloof hecht. Dat verdachte toen niet richting de grond heeft geschoten vindt bevestiging in de door het hof als een geloofwaardig aangemerkte verklaring van [slachtoffer 2] dat hij bukte en toen de kogel over zijn hoofd hoorde vliegen. Wanneer men echter die verklaring niet bruikbaar acht voor het bewijs omdat er serieuze twijfel bestaat over de waarachtigheid ervan valt ook de grondslag onder het voorwaardelijk opzet op levensberoving van [slachtoffer 2] weg.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2f7fc83d8117eacd717bcf00504ac3913c199cccbec3eb88456ec69f3dfbe5b3 | shasum -a 256