Citaat | Parket bij de Hoge Raad 19 juni 2018

Onder 2.1 Parket bij de Hoge Raad 19 juni 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 19 juni 2018, ECLI:NL:PHR:2018:739.

Bij de vraag of een geldverstrekking fiscaalrechtelijk als eigen of vreemd vermogen wordt beschouwd, is het burgerlijke recht uitgangspunt: een lening is de terbeschikkingstelling van een hoofdsom die terugbetaald moet worden, al dan niet tegen vergoeding. Daarop bestaan volgens HR BNB 1988/217 drie limitatieve uitzonderingen: (i) de schijnlening, (ii) de deelnemerschapslening (door haar objectieve kenmerken fiscaalrechtelijk eigen vermogen) en (iii) de bodemloze-putlening (permanente verliesfinanciering). Volgens deskundigen gaat het in wezen maar om één uitzondering (de deelnemerschapslening) omdat een schijnlening ook civielrechtelijk niet als lening zal worden beschouwd en permanente verliesfinanciering impliceert dat vaststaat dat nooit terugbetaald zal worden, zodat materieel de verplichting tot terugbetaling van een hoofdsom ontbreekt, hetgeen denkelijk ook civielrechtelijk in de weg staat aan het aannemen van een leningovereenkomst.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/60b68dffcfe11cb67a566e27ad8b78efc2046551463eda3371bb1907dfd9dff4. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 60b68dffcfe11cb67a566e27ad8b78efc2046551463eda3371bb1907dfd9dff4, en de alinea staat in dat document op bytes 9170 tot 10366.