Onder 2.10 Parket bij de Hoge Raad 29 juni 2018

Dienaangaande overwoog de Hoge Raad dat de situatie waarop het arrest van 2014 ziet (de uitspraak die volgt op een mondelinge behandeling houdt een beslissing in over de geschilpunten die bij de mondelinge behandeling aan de orde zijn gekomen), zich niet steeds voordoet en dat de uitspraak een beslissing kan inhouden over slechts een gedeelte van de geschilpunten of zelfs uitsluitend kan strekken tot nadere instructie van de zaak. De ratio van de in het arrest van 2014 gegeven regels is dat hetgeen tijdens de mondelinge behandeling is verhandeld, daadwerkelijk wordt meegewogen in de vervolgens te nemen beslissing. Daarvan uitgaande zou in dergelijke gevallen de verplichting van het gerecht om aan partijen mededeling te doen van een rechterswisseling – in de plaats daarvan of ook – moeten komen te gelden voor de volgende uitspraak of uitspraken waarin (wel of tevens) wordt beslist over de geschilpunten die in de mondelinge behandeling aan de orde zijn gekomen. De rechtspraktijk – in het bijzonder de administratie van de gerechten – is echter ook gediend met een eenvoudig werkbaar stelsel. Een stelsel waarin telkens op zaaksinhoudelijke gronden moet worden beslist of aan partijen mededeling moet worden gedaan van een rechterswisseling, is dat niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bb1c0ad4200d4421916ee6fe0d86179901503cbcedba07f6b226c91c4a7e78c3 | shasum -a 256