Citaat | Parket bij de Hoge Raad 22 mei 2018

Onder 23 Parket bij de Hoge Raad 22 mei 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 22 mei 2018, ECLI:NL:PHR:2018:766.

26. De verdachte heeft zelf verklaard in conflict te zijn geweest met de aangever , maar opvallend genoeg heeft het hof het bewijs niet mede gebaseerd op die verklaring. De verklaring van de aangever (bewijsmiddel 3) staat niet volledig op zichzelf maar wordt voor wat betreft de verwonding ondersteund nu uit zowel bewijsmiddel 1 als bewijsmiddelen 4 en 5 blijkt dat de aangever ook daadwerkelijk is gesneden en gestoken. Voor zover de aangever verklaart dat het een man in een scootmobiel betrof, vindt dit bevestiging in de constatering van de verbalisant bij de aanhouding (bewijsmiddel 2). Dat de verklaring van de aangever niet het enige bewijsmiddel is, is duidelijk, maar de vraag is hoe bepalend die verklaring in de bewijsvoering van het hof is. Door de keuze van het hof om in de aanvulling met bewijsmiddelen noch een verklaring van de verdachte noch een verklaring van een getuige op te nemen kom ik tot de slotsom dat de verklaring van aangever Stoffels van beslissende betekenis is.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/c92e1b8a87cee12399c4e613a27fa379b8060b2d6fadf691cfb068bd36498266. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt c92e1b8a87cee12399c4e613a27fa379b8060b2d6fadf691cfb068bd36498266, en de alinea staat in dat document op bytes 36910 tot 37986.